Rient Adrijan zal tijdens de aankomende zomerexpositie zijn werk presenteren in de tuin van GB5.
GB5 brengt graag het werk onder de aandacht van Rient Adrijan (1997, Erp), een in Rotterdam werkende kunstenaar die zich beweegt op het snijvlak van glas, kleur, animatie en betekenis.
Vanuit zijn atelier in Rotterdam ontwikkelt Adrijan een veelzijdige praktijk waarin traditionele technieken zoals glas-in-lood samenkomen met hedendaagse vormen als animatie en lichtinstallaties. Zijn werk kenmerkt zich door een gelaagde benadering van licht en expressie, waarin abstractie en figuratie elkaar versterken en samen verhalen vertellen.
Met een achtergrond in animatie onderzoekt Adrijan hoe beweging vertaald kan worden naar glas. Dit resulteert in wat hij zelf omschrijft als “Lichtiek”: een vloeiende dans van kleur, transparantie en ritme. In deze werkwijze wordt glas niet benaderd als statisch materiaal, maar als een levend en dynamisch medium dat reageert op licht, ruimte en de aanwezigheid van de kijker.
Zijn werk is zowel experimenteel als maatschappelijk betrokken, en nodigt uit tot een andere manier van kijken. Door glas letterlijk te laten “spreken”, zoekt hij naar nieuwe vormen van verbeelding en betekenis.
Rient Adrijan studeerde aan SintLucas in Eindhoven (2013–2017) en vervolgde zijn opleiding aan de Willem de Kooning Academie (Audiovisual Design, 2017–2021). Naast autonoom werk realiseert hij ook opdrachten.

De voorbereidingen voor de zomerexpositie van GB5 zijn in volle gang. Gisteren brachten kunstenaars Teresa Hunyadi en Pepijn van den Nieuwendijk een bezoek aan de tuin om de locaties te bepalen voor hun werk Listening Ears.
Tijdens een gezamenlijke wandeling door de tuin, waarbij zorgvuldig werd gekeken naar zichtlijnen, routes en de interactie met de omliggende kunstwerken, ontstond al snel een duidelijke voorkeur. Teresa en Pepijn kozen voor het gedeelte naast de oprit, waar een tweede pad langs loopt.
Op 17 april zullen de kunstenaars hun werk daadwerkelijk installeren. Listening Ears bestaat uit vijf paren keramische, oorachtige vormen.
Aan het einde van het bezoek, vlak voordat er gezamenlijk werd afgesloten met een glas wijn, gingen Teresa en Pepijn nog eenmaal de tuin in. Ditmaal met bamboestokken. Hiermee markeerden zij zorgvuldig de exacte posities van de sculpturen.
GB5 presenteert Listening Ears, een nieuwe sculpturale serie van Teresa Hunyadi en Pepijn van den Nieuwendijk.
Listening Ears bestaat uit keramische, oorachtige vormen die licht antropomorf zijn en vaak in paren worden gepresenteerd. De sculpturen nemen hun plek in als aandachtige, bijna waakzame aanwezigheid in de ruimte. Speels van karakter, maar tegelijkertijd alert en gevoelig voor hun omgeving.
Het werk vertrekt vanuit een poëtische vraag: droomt de wereld? En zo ja, waarvan? Vanuit deze gedachte wordt de grond benaderd als een contactzone. Een plek die mogelijk terug luistert, met een eigen logica die zich onttrekt aan menselijke taal en intentie.
De sculpturen luisteren niet namens de wereld, maar ernaast. Ze nodigen uit tot verbeelding en tot het verdragen van het onopgeloste: een open houding tegenover wat leeft, beweegt en zich niet direct laat verklaren.
Deze serie markeert de eerste samenwerking tussen Teresa Hunyadi en Pepijn van den Nieuwendijk. In dit gezamenlijke project komen Pepijns fantasierijke, verhalende beeldtaal en Teresa’s aandachtige, vaak surrealistische vormen samen in een gedeelde verkenning van mogelijke en verbeelde werelden.
De werken zijn momenteel in productie. Een deel van de sculpturen is reeds gebakken en glazuurtesten zijn in volle gang. Binnenkort volgen beelden van het werk.
Wij kijken ernaar uit om samen met de kunstenaars de uiteindelijke plaatsing te bepalen en deze bijzondere serie aan het publiek te presenteren.
Tijdens een recente bijeenkomst met de leden van onze Rotaryclub hadden wij het genoegen om kunstenaar Adrian Kiss te ontvangen. Zijn presentatie en de vertoning van fragmenten uit zijn performances boden een intrigerend inkijkje in zijn werkwijze, waarin materiaal, ruimte en handeling op een directe en fysieke manier samenkomen.
Een van de getoonde werken waarin materialen vanuit het Piet Zwart Instituut letterlijk de straat op worden gebracht, maakte bijzonder veel indruk. De spanning tussen binnen en buiten, tussen gecontroleerde ruimte en publieke context, werd hierin op een krachtige manier voelbaar. Het werk balanceert tussen performance, sculptuur en interventie, en nodigt uit om opnieuw te kijken naar de rol van materiaal in relatie tot omgeving.
Naast deze interventie werd ook een tweede werk getoond waarin modder als medium centraal staat. In deze performance onderzoekt Kiss de fysieke en tactiele eigenschappen van het materiaal, waarbij het lichaam van de kunstenaar zowel drager als instrument wordt. Het resultaat is een intens en zintuiglijk werk dat de grenzen tussen maker, materiaal en ruimte vervaagt.
Hieronder zijn beide performances te bekijken zowel in een korte versie als in de volledige, onbewerkte registratie.
Voor wie dieper in het werk wil duiken, zijn hieronder de langere versies beschikbaar waarin het volledige verloop van de performances zichtbaar wordt: