“Het oeuvre van Ann Pettersson is klein en compact. In de afgelopen acht jaar ontstond een selecte hoeveelheid van korte 16mm films en foto’s op dunne aluminium platen. Ze laten beelden zien van een werkelijkheid die door de kunstenaar is uitgevonden. Het zijn taferelen van stil leven: een schaduw in de nacht, een figuur op het water, een stoel op zijn kant. Mensen en objekten vormen nooit het middelpunt, zij vormen veeleer de getuigen van iets, maken deel uit van een situatie en een atmosfeer.<\/p>\n
De beelden passen in de traditie van de genrevoorstellingen. Het zijn eigenlijk stillevens, interieursc\u00e9nes en landschappen. De kunstenaar gaat vrij om met de conventies van deze genres. Van welke vorm ze zich ook bedient, haar beelden portretteren de wereld van het gevoel; het zijn zinnebeelden voor bepaalde aandoeningen van het gemoed.<\/p>\n
De beelden vertellen geen verhaal, maar suggereren soms dat we te vroeg zijn; het verhaal zou \u2018t volgende moment kunnen beginnen. In deze beelden broeit iets, een ongemakkelijke rust. Je voelt samengebalde energie die schijnbaar een ontlading zoekt. Alsof de beelden het punt net voor de beslissende verandering willen evoceren. Het volgende ogenblik zouden ze als het ware open kunnen springen, een moment van waarheid zou dan aanbreken.”<\/p>\n
Uit: “Als de schaduw van de dingen even lang is als de dingen zelf”
\ndoor Mark Kremer<\/p>\n
[nggallery id=38]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"